Finlandia jest republiką parlamentarną. Funkcję głowy państwa sprawuje prezydent wybierany w wyborach powszechnych na sześcioletnią kadencję. Obowiązująca od 1 marca 2000 r. konstytucja Finlandii, zmniejszyła uprawnienia prezydenta związane z formowaniem rządu. Prezydent zachował jednak dużą władzę decyzyjną w polityce zagranicznej, którą prowadzi we współdziałaniu z rządem. Władza ustawodawcza leży w rękach jednoizbowego parlamentu (po fińsku eduskunta), składającego się z 200 posłów wybieranych w wyborach powszechnych, odbywających się co cztery lata.
Stolicą Finlandii są Helsinki, które liczą 560.000 mieszkańców. Helsinki z sąsiednimi miastami Espoo (221.000 mieszkańców), Vantaa (182.000), Kauniainen (8500) tworzą metropolię zamieszkiwaną przez prawie jedną szóstą ogółu ludności kraju. Inne większe miasta to Tampere (199.000 mieszkańców), Turku (174.000) i Oulu (124.000). Około 67% Finów zamieszkuje obecnie obszary miejskie, a 33% tereny wiejskie. Dwie trzecie Finów zamieszkuje w południowej Finlandii, tj. na południe od Tampere.
Finlandię zamieszkuje 5.200.000 mieszkańców przy średniej gęstości zaludnienia 17 osób/km² (122 osoby/km² na południu, 2 osoby/km² na północy). W 2003 roku w Finlandii mieszkało na stałe 107.100 cudzoziemców, czyli ok. 1,8% ogółu ludności. Największe skupiska tworzą Rosjanie (26.100), Estończycy (12.900) i Szwedzi (8200).
W Finlandii od 1923 roku istnieje pełna wolność wyznania. Najbardziej powszechny jest ewangelicki kościół luterański: 85% ludności otrzymało chrzest jako luteranie, podczas gdy 1% należy do fińskiego kościoła prawosławnego. Ok.8 000 osób należy do kościoła katolickiego. Stosunkowo liczną grupę stanowią ateiści, ponad 13% ludności.
Pod względem administracyjnym Finlandia podzielona jest na 448 gmin (kunta) tworzących 19 regionów (maakunta) oraz na 6 prowincji (lääni).
Obowiązują dwa języki urzędowe – fiński i szwedzki. Szwedzki jest uznawany za język ojczysty przez 5,4% Finów. Lapońskim językiem saami mówi 1700 osób mieszkających w fińskiej Laponii. Język fiński należy do ugrofińskiej grupy językowej. Najbliższym pokrewnym mu jest język estoński, nieco dalszym węgierski. W kontaktach biznesowych powszechnie używa się angielskiego.
Finlandia jako jedyny kraj nordycki obecna jest od 01.01.1999 roku w Europejskiej Unii Walutowej i spełniła kryteria ekonomiczne postawione przez Traktat z Maastricht do wprowadzenia wspólnego pieniądza euro. Od 1 marca 2002 roku euro jest jedyną oficjalną walutą w Finlandii, chociaż Bank Centralny będzie skupował marki fińskie do 29 lutego 2012 roku.
Krótka charakterystyka, święta i dni wolne od pracy, telefony alarmowe, adresy placówek dyplomatycznych, zatrudnienie, warunki pracy, urlopy, wynagrodzenie, podatki, świadczenia socjalne, opieka zdrowotna, zakwaterowanie, warunki życia.
